من و تو ، درخت و بارون

من مشغول مردنم بودم

baharesepid — Fri, 30 Oct 2009 19:55:18 GMT

به روزی پر طراوت،باد با بوی یاسمنی
با جانم چنین گفت:
-در ازای بوی یاسمن
بوی گلسرخ های تو را بر می چینم
-من گلسرخی ندارم.گلهای باغ من
همه پژمرده اند.
-پس گلبرگ های پژمرده و
برگ های زرد و چشمه ات را با خود می برم.

باد رفت و من گریستم و با خود گفتم:
-با باغی که به دستت دادند چه کردی؟

" آنتونیو ماچادو"، از کتابِ "تو مشغول مردن ات بودی"
----------------------------------------------------------------------------------
* خسته ام از این آسمان که انگار خیال آشتی با شهر مرا ندارد.دلتنگم برای خیلی ها و خیلی چیزها که می دانم امیدی به دیدن یا شنیدنشان ندارم.کلافه ام از این روزهای تکراری ِ بی رنگِ بی رویا.از این همه خاکستری که نرم نرمک پر رنگ می شوند.این روزها همه جا و بر همه کس باران می بارد جز بر من و شهر ِ بی ادعای رنجورم.با آن رگ حیاتی خشکیده اش که روزی نماد سرزندگی و رویش بود.این مهربان کارون...

طاقت بیار

baharesepid — Mon, 03 Aug 2009 19:24:18 GMT

طاقت بیار میشه شنید خندیدن دلخواه رو
تو زنده می مونی رفیق طاقت بیار این راه رو
توفانو پشت سر بذار اون سمت ما آبادیه
این زمزمه تو گوشمه فردا پر از آزادیه
طاقت بیار رفیق دنیا تو مشت ماست
طاقت بیار رفیق خورشید پشت ماست
طاقت بیار رفیق ما هر دو بی کسیم
طاقت بیار رفیق داریم می رسیم
دنیا اگه تاریک شد دستای فانوسو بگیر
با من بیا با من بیا چیزی نمونده از مسیر
سرما و سوز برف رو آهسته پشت سر بذار
امروز وقت خواب نیست ما با همیم طاقت بیار.

«آهنگ رفیق-سیاوش قمیشی»

لینک دانلود آهنگ

---------------------------------------------------------------------------------------
* خیلی خسته ام.چه هوایی! چه فضایی!چه زمینی! حتی نمی شود راحت نفس کشید.چقدر سختند این روزها که آرام می آیند و تند می روند.چقدر سخت است تحمل این همه درد،این همه سرخ ،این همه باد،این همه سیاه ِ بی پایان! این همه روز ِ بی باران،این همه خورشید خاموش! تلاش می کنم طاقت بیاورم...

سبزتر

baharesepid — Wed, 24 Jun 2009 18:53:16 GMT

برای ندا و تمام آنان که دلیرانه از اعتقاد سبزشان به آزادی دفاع می کنند

دست هایت را می بوسم
دستهای سبزت را
صدایت را فریاد می زنم
و پایم را روی جاپای سرخت می گذارم.
تو خود من هستی
خود ما
با همان باورهای سبز
با همان قلب آزادی خواه
و نگاه زلال
اما شجاع دل تر از همه ی من و ماها
آزاده تر از هر ما و من.
حنجره ی به گُل نشسته ات را می بوسم
و برای تمام دلیری زمینی ات
که نثار آسمانیان کردی
اشک می ریزم
بجای تمام کبودی های پیکرت
و گلهای سرخ سینه ات
و استخوان های شکسته ات
واژه می سازم
شعر می سرایم
و به بال کبوتر های سپید هدیه می کنم
روی تک تک ستاره های آسمان
نامت را به یادگار می دوزم
و دانه دانه در خیابان های شهر می کارم
و به حرمت روزهای خرداد خونین
سرخ ترین شقایق را
در راه سبزتان قربانی می کنم.

ستاره سوخته!
تو آخرین رسول آزادی نیستی.
جغدهای شب بدانند
چشم به آبی آسمان،
و دست در سبز درخت،
و همپای موج دریا که باشی
خس و خاشاک
همه رسولان آزادی اند
با آیت الکرسی آفتاب
و ان یکاد باران
و تسبیح درخت
جغدها خوب بدانند...

"سی و یکم خرداد هشتاد و هشت،اهواز"

سبز می مانم

baharesepid — Wed, 17 Jun 2009 18:54:18 GMT

توی تنهایی یک دشتِ بزرگ،که مث غربت شب بی انتهاست
یه درخت تن سیاه سربلند،آخرین درخت سبز سرپاست
رو تنش زخمِ ولی زخم تبر،نه یه قلب تیر خورده نه یه اسم
شاخه هاش پر از پرِ پرنده هاس،کندوی پاک دخیل ِ و طلسم
چه پرنده ها که تو جاده ی کوچ،مهمون سفره ی سبز اون شدن
چه مسافرا که زیر چتر اون،به تن خستگیشون تبر زدن
تا یه روز تو اومدی بی خستگی،با یه خورجین قدیمی ِقشنگ
با تو نه سبزه نه آینه بود نه آب،یه تبر بود با تو با اهرم سنگ
اون درخت سربلند پر غرور،که سرش داره به خورشید می رسه منم منم
اون درخت تن سپرده به تبر،که واسه پرنده ها دلواپسه منم منم
من صدای سبز خاک سربی ام،صدایی که خنجرش رو به خداست
صدایی که توی بهت شب دشت،نعره ای نیست ولی اوج یک صداست
رقص دست نرمت ای تبر به دست،با هجوم تبر ِ گشنه و سخت
آخرین تصویر تلخ بودنه،توی ذهن سبز آخرین درخت
حالا تو شمارش ثانیه ها،کوبه های بی امون ِ تبره
تبری که دشمن همیشه ی ،این درخت محکم و تناوره
من به فکر خستگی های پر ِ پرنده هام،تو بزن تبر بزن
من به فکر غربت مسافرام،آخرین ضربه رو محکم تر بزن
"ایرج جنتی عطایی"
----------------------------------------------------------------------------------------------
*یاد من می ماند که جزای سبز بودن و سبز اندیشیدن،که جزای ایران را سبز خواستن،جزای آزادی،وطن پرستی و امید،اسیر دست تبر شدن است.یاد من می ماند که برادران و خواهران من برای اینکه سبز بمانند غرق در سرخ،سفر کردند.یاد من می ماند که که همیشه امید هست حتی اگر تمام لحظه هایمان را رنگ سیاه بزنند و بوی خون و دود ایرانمان را پر کرده باشد.من صدای گلوله هایت را،سنگینی ضربه هایت را و فریاد هایی که گوش آسمان را کر کردند به یاد خواهم داشت سرباز ِ وطن!!!تویی که برای صیانت از خاک وطن تفنگ در دست گرفته ای،توی خیابان های شهر چه می کنی؟!

سبز می شویم

baharesepid — Thu, 11 Jun 2009 19:55:46 GMT

کوه ها لاله زارن،
لاله ها بیدارن،
تو کوه ها دارن گل،گل،گل
آفتابو می کارن
توی کوهستون،دلش بیداره
تفنگ و گل و گندم داره میاره
توی سینه ش جان جان جان
یه جنگل ستاره داره...

من رای می دهم،رای سبز

...

baharesepid — Sun, 31 May 2009 20:12:55 GMT

پشت پرده ی شیشه ای چشمانش باران می بارد.صدای باد هم می آید و تمام برگهای سبز از دستهایش جدا شده اند.واژه هایش به لکنت افتاده اند...سیب های سرخ از روی دیوار همسایه پیداست.سیب های تُردِ نمدار.بَه... بوی خاک باران خورده است انگار.
تو می دانی آنجا چه خبر است؟

من همه را رعایت کرده ام

baharesepid — Thu, 28 May 2009 09:52:18 GMT

قلبم را در مِجری یِ کهنه یی
پنهان می کنم
در اتاقی که دریچه یی ش
نیست.
از مهتابی
به کوچه یِ تاریک
خم می شوم
و به جای همه نومیدان
می گریم.

"احمد شاملو"

----------------------------------------------------------------------------------------

من انسان را،عشق را،مهربانی را،صداقت را،دوستی را،زنانگی را،عاطفه را،سخاوت را،شرافت را،آسمان و زمین را،همه چیز را رعایت کرده ام اما تمامش بی فایده بود. هیچ کس ذره ای قدر ندانست!هیچ کس ذره ای مرا رعایت نکرد.فایده ی این همه چیست؟

فراقی

baharesepid — Mon, 18 May 2009 11:33:44 GMT

چهل روز گذشت.تو نیستی اما صدای تو،لبخند تو و نگاه مهربان تو همه جا جاریست.زلال آب و سبز درخت و آبی دریا نثار روح بزرگت.

مثل من

baharesepid — Sun, 10 May 2009 12:01:08 GMT

همین که شب از شوخی گرگ و میش هوا می شکند
من از تکان آرام پرده می فهمم
باز پرندگان قلمکار این کودری
هوس کرده اند از کنج و ترنج پرده به در شوند،
به در می شوند
یکی یکی نک یر شیشه خاموش بسته می زنند
بعد که آواز درهم دریا می آید
پَرپَرپَر... پنجره می شکند.

"سید علی صالحی"

روز زمین

baharesepid — Wed, 22 Apr 2009 11:36:18 GMT

یاد من باشد کاری نکنم که به قانون زمین بربخورد.

دوم اردیبشهت،۲۲ آوریل ،روز زمین پاک مبارک.