چقدر روزها و شب ها آمدند و رفتند. چقدر ستاره شمردیم. چقدر باریدیم.چقدر به آسمان چشم دوختیم.چقدر برای آفتاب آیت الکرسی خواندیم.اما هنوز آن عاشقانه ترین تنهایی دنیا دست نیافتنی می نماید!!!!
چرا بایستم؟چرا راکد بمانم مثل مرداب.ابرها در حرکتند ثانیه ها در شتاب.
من می روم.من سبز می شوم...
-------------------------------------------------------------------------------------
* غصه تو گم تو غزل ٬ این شب ما جاری توست...